ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Τόπος διαλόγου για τις αγωνίες και την έκφραση της κοινωνίας
 
ΦόρουμΦόρουμ  Πόρταλ*Πόρταλ*  ΗμερολόγιοΗμερολόγιο  ΕικονοθήκηΕικονοθήκη  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  
1-1-4 ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 
Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση
ΜΕΤΡΗΤΗΣ HITS

Study English
ΜΕΤΡΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ - ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

WOWZIO

Μοιραστείτε | 
 

 ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
DimKaramitsas

avatar


ΔημοσίευσηΘέμα: ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ    Δευ Νοε 22, 2010 12:10 am

ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ

Περίμενα καιρό την έκδοση της εισήγησης του ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικράτειας) για τις προσφυγές κατά του μνημονίου. Προέβλεπα ότι θα κρίνει πολιτικά και όχι νομικά και αυτό έπραξε. Το πρόβλημα είναι πως το έπραξε κατά τρόπο που εκθέτει απόλυτα την συντάκτρια της εισήγησης και ουσιαστικά την λειτουργία της «δικαιοσύνης». Για την τελευταία, την «δικαιοσύνη», η «εισήγηση» και η ποιότητά της (εξ όσων ανακοινώθηκαν για το περιεχόμενό της) είναι απολύτως αντίστοιχη με την γενική εικόνα που παρουσιάζει το κράτος αυτός και όλες του οι λειτουργίες. Ας ανατρέξουν σε ομιλίες και θέσεις του σημερινού πρωθυπουργού, σε συνεντεύξεις ανωτάτων δικαστών κλπ, για να καταλάβουν τι εννοώ … .
Η εισήγηση ως έχει, όχι μόνο στοχοποιεί το ΣτΕ ως όργανο, όχι την «δικαιοσύνης» , αλλά της διοίκησης για την πολιτική του ταυτότητα, αλλά καταδεικνύει και πλήρεις τις αδυναμίες ενός άλλου πολιτειακού θεσμού.
Εάν, για παράδειγμα, η εισήγηση κρίνει ότι το μνημόνιο δεν αποτελεί διεθνή σύμβαση, θα όφειλε επακριβώς να αναφέρει τι είναι κατά την γνώμη της εισηγήτριας. Ποια δηλαδή είναι η ακριβής νομική του φύση και χαρακτήρας. Ξέρετε, είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού οι χαρακτήρες και οι «φύσεις» των συμβάσεων και όφειλε η εισήγηση να μας πει τι τελικά κατά την γνώμη της τι είναι αυτά τα «πρωτόκολλα». Μήπως είναι συμβάσεις ενοχικές μεταξύ ιδιωτών; Μήπως είναι ενοχικές συμβάσεις του κράτους ; άλλες λύσεις – χαρακτηρισμοί που να υφίστανται δεν υπάρχουν και είναι ευνόητο ότι τα μνημόνια από την ώρα που περιέχουν διατάξεις, ρυθμίσεις και δεσμεύσεις κανονιστικού χαρακτήρα (συμφωνίες για μέτρα γενικής εφαρμογής που δεσμεύουν νομοθετικά και εκτελεστικά το κράτος) δεν αποτελούν κανενός τύπου ενοχικές συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου και χαρακτήρα. Αρα και κατά την πάγια νομολογία του ίδιου του ΣτΕ, την θεωρία της επιστήμης και τις αποφάσεις των διεθνών δικαστηρίων, πρόκειται για συμβάσεις δημόσιου χαρακτήρα και διεθνικής φύσης. Τα υπόλοιπα, όπως και η αίολη επίκληση από την εισήγηση ως επιχειρήματος και νομικής βάσης, της απόφασης του συμβουλίου κορυφής της Ε.Ε., με την οποία οι συμβαλλόμενοι χαρακτήρισαν τις αποφάσεις τους «όχι διεθνή σύμβαση» είναι πραγματικά προκλητική για κάθε νομικό, αφού το έργο των Δικαστηρίων είναι να διαγνώσουν την φύση και το νομικό χαρακτήρα μιας έννομης σχέσης και όχι να αρκεστούν στο πως την βάφτισαν τα αντισυμβαλλόμενα μέρη.
Τελικά και για να βοηθήσω την αντίκρουση της εισήγησης, ανοίγοντας ένα τρόπο και ένα δρόμο σκέψης βασισμένο στα σφάλματα της εισήγησης, μήπως (κατ’ αυτήν) πρόκειται για τυπικό νόμο, χωρίς καμία αυξημένη – υπερνομοθετική ισχύ (μόνο οι διεθνείς συμβάσεις έχουν τέτοιο χαρακτήρα); ή μήπως εννοεί η εισήγηση ότι το Δ.Ν.Τ και ο μηχανισμός στήριξης παράγουν πρωτογενώς δίκαιο ;

Ένα ακόμα που θα πρέπει να επισημάνω είναι η παντελής έλλειψη νομικής ακολουθίας, νομικής σκέψης και κυρίως συνείδησης και χρήσης του αξιακού συνταγματικού συστήματος. Το Σύνταγμα περιλαμβάνει διατάξεις με σαφείς αξιακές προσεγγίσεις των κανόνων δικαίου και του σκοπού τους. Στην αξιακή σύγκρουση διατάξεων και κανόνων δικαίου, οι κανόνες δικαίου με ισχυρότερο αξιακό αντικείμενο και περιεχόμενο υπερισχύουν αυτών που έχουν έλασσον αξιολογικό περιεχόμενο και ενδιαφέρον και δεν ενθυμούμαι πουθενά στο Σύνταγμα να προστατεύονται τα «δικαιώματα των δανειστών» … . Ας διαβάσουν το Σύνταγμα οι εφαρμοστές του δικαίου και θα βρουν ποιες είναι οι κορυφαίες αξιακές επιταγές και τα θεμέλια τα ίδια του κράτους και του Συντάγματος.
Όταν βεβαίως η πολιτική υποκαθιστά την «δικαιοσύνη» και η «δικαιοσύνη» αοριστολογεί ως πολιτικός στο μπαλκόνι είναι σαφές ότι το σύστημα δεν λειτουργεί στο ελάχιστο και δεν περιμέναμε τις πολιτικές αοριστίες και τις πολιτικές εκτιμήσεις μιας εισήγησης δικαστού για να τις διαπιστώσουμε. Εάν θέλουν «πολιτικοί» και φθάνουν οι δικαστές να κρίνουν με βάση τις πολιτικές σκοπιμότητες και επιδιώξεις, τότε να κατέβουν από τα έδρανα και να σταθούν στα μπαλκόνια … . Πολιτικές θα είναι οι απαντήσεις και πολιτικά αποδείχθηκε ο επιζήμιος χαρακτήρας των πολιτικών και οικονομικών μέτρων των μνημονίων. Απέναντι στην ουσιαστική νομική αδυναμία να στηριχθούν τα μνημόνια η χρήση των επιδιώξεων μέτρων και όχι της νομικής τους ταυτότητας, αρτιότητας και νομιμότητας στο πλαίσιο του Συντάγματος, αποδεικνύει ότι ελλείπουν τα επιχειρήματα.

Ουδέν κακόν αμειγές καλού : εάν η πλειοψηφία της ολομέλειας του ΣτΕ ακολουθήσει την εισήγηση και δεν ακυρώσει τελικά τα μνημόνια, ανοίγει πολλούς νομικούς αυτοματισμούς κατάργησης και ακύρωσης των μνημονίων με νέες αιτήσεις.
Δεν θα γράψω περισσότερα, είχα έτοιμο ένα δικόγραφο με αίτημα την ακύρωση των μνημονίων. Μου ζήτησαν από τον Δ.Σ.Α. να περιμένω το δικό τους και το σεβάστηκα. Μετά ταύτα όμως και μετά την έκδοση αποφάσεως του ΣτΕ είναι βέβαιο πως θα κινηθώ με τις ενώσεις καταναλωτών που έχουν ήδη δηλώσει σύμφωνες και τους πολίτες, τους ανθρώπους που θίγονται τα βιοτικά τους αγαθά και ανάγκες.
Τους δικαστές του ΣτΕ τους καλώ να σταθούν στο ύψος τους, σε τέτοιες αποφάσεις μετριέται το ύψος του δικαστή, εκτός εάν θέλουν να αποδείξουν ότι ταυτίζονται όλοι με την πολιτική μετριότητα και αναξιότητα.

Δημήτρης Καραμήτσας
Δικηγόρος
Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Καταναλωτών «Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ¨»
Αντ/δρος του ΙΝ.ΚΑ. (ν. ΙΝ.ΚΑ.)
και πάνω από όλα άνθρωπος, φίλος και συναγωνιστής.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
????????
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ    Δευ Νοε 22, 2010 12:30 pm

Από την πρακτική σκοπιά του θέματος τώρα:
Αν δεν μας γουστάρει «όπως έχει» το μνημόνιο, εναπόκειται στην διακριτική μας ευχέρεια να το καταγγείλουμε μονομερώς και να επιστέφοντας όπως έχουμε υποχρέωση τα δανεικά των 29 δις που πήραμε από την 17η Μαΐου μέχρι σήμερα (προβλέπεται)
Αν είχαμε μια ακριβοδίκαιη απόφαση ακύρωσης από το ΣτΕ (όπως εσύ πιστεύεις), τι νομίζεις πως θα έκανε η τρόικα?
Θα μας κτυπούσε ελαφρά τον ώμο και θα έλεγε:
«Εντάξει ρε παιδιά, ελάτε αρχές Γενάρη να πάρετε και τα άλλα 9 δις που χρειάζεστε για να την βγάλετε μέχρι τα τέλη Απρίλη και μετά βλέπουμε…»
Ή θα μας διαολόστελνε και θα έκλεινε το δανειο - ρουμπινέ και μετά η Ελλάδα «τρέχα γύρευε»?
Τι λες εσύ, έχουμε κάτι άλλο πρακτικό και ωφέλιμο να κάνουμε που θα μας έβγαζε από την κοινωνικοοικονομική απορρύθμιση και τα εθνικά αδιέξοδα παρά του να ακολουθήσουμε το αναγκαίο κακό που το λένε «μνημόνιο»?
«Με τα λόγια με τα λόγια, χτίζω ανώγεια και κατώγεια», έλεγαν οι σοφοί προ-παππούδες και προ-γιαγιές μας.
«Ουδέν κακόν αμιγές καλού». Σωστά τα λες.
Εγώ φυσικά τα βλέπω από άλλη οπτική γωνία.
Με το μνημόνιο πολλά θα αλλάξουνε σε αυτό τον τόπο τα επόμενα 3 χρόνια ίσως και 5 (ακόμη καλύτερα). Έστω και επιτηρούμενου και συμμορφούμενοι θα αναγκαστούμε να εκσυγχρονιστούμε και να εξορθολογιστούμε..
Ο πολιτικός ρεαλισμός υπαγορεύει πως είναι καιρός πλέον να κοπάσουν οι «αντιμνημονιακές κορώνες».
Να πάψουν να υπερασπίζονται μερικοί με φανατισμό αυτά που δεν πρόκειται ποτέ ξανά να τα βρούνε μπροστά τους (εννοώ ευκολίες και υλικά αγαθά πληρωμένα με δανεικά χρήματα).
Είναι μια πληθώρα το δημοσιοϋπαλληλικο - συνδικαλιστικό μπλοκ μαζί και με τα «άλλα» των ΔΕΚΟ που οι περισσότεροι από δαύτους, είχανε μάθει να ζούνε σαν κακομαθημένα πλουσιόπαιδα, αρμέγοντας μια καθημαγμένη χώρα με σχεδόν καταστραμμένο και εγκαταλελειμμένο τον παραγωγικό της ιστό.
Τώρα που ήλθε η ώρα της κρίσεως.
Τους φταίνε το ΜΝΗΜΟΝΙΟ και ο Παπανδρέου.
Τους φταίει ειδικά το «μνημόνιο» και ας ήτανε αυτό η βαθειά ανάσα πριν από τον επιθανάτιο ρόγχο της κρατικής μας υπόστασης.
Και δεν φτάνει αυτό, το παίζουν και από πάνω αγνοί μαχητικοί και περήφανοι πατριώτες.
Έλεος πια!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
DimKaramitsas

avatar


ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ    Δευ Νοε 22, 2010 3:03 pm

Πρώτα από όλα Δωδωναίε (εάν διάβασες το κείμενο) θα πρέπει να έχεις αντιληφθεί τη νομική του κριτική.
Αυτά που γράφεις είναι καθαρές "πολιτικούρες".
Η καταγγελία του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης στην οποία μας υποχρέωσε η κυβέρνηση κοινωνικής μειοψηφίας Παπανδρέου - Τραπεζιτών - Παγκόσμιου Διευθυντηρίου και Κατοχής, δεν είναι κάτι απλό, αφού περιλαμβάνει το δικαίωμα αναγκαστικής εκτέλεσης στην δημόσια περιουσία ως όρο ανέκκλητο κατά το αγγλικό δίκαιο.
Ρεαλιστικά, το μνημόνιο δεν είναι σωτηρία, αλλά ένας ακόμα νέος επαχθής δανεισμός που η γενιά σου (συγκριτικά πλέον μία από τις χειρότερες που γνώρισε τούτος εδώ ο τόπος) χρεώνει στις επόμενες, ακόμα και στις αγέννητες.
Ρεαλιστικά επίσης, η χώρα έχει ήδη πτωχεύσει. Τα αίτια της πτώχευσης αναζήτησέ τα στις καπιταλιστικές πολιτικές που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις πολλά χρόνια τώρα, στο Ευρώ, στην κυριαρχία των τραπεζών, στην μη έκδοση νομίσματος, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στην καπιταλιστική κλοπή των υπερκερδών.
Αναζήτησε τις αιτίες και τους υπεύθυνους : ή απατεώνες είναι οι πολιτικοί και τα κόμματα ή εντελώς άχρηστοι και φαύλοι.
Εγραψα και μίλησα εγκαίρως για τις κλοπές του δημοσίου χρήματος, τις "επενδύσεις", τις λάθος στρατηγικές, την "πραγματική οικονομία" , τους στόχους ενός δημοκρατικού σοσιαλισμού και τις μεθόδους εφαρμογής του.
Προσπάθησα να βελτιώσω την πολιτική ταυτότητα και λόγο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του Πρωθυπουργού. Το κατάφερα ως προς την ρητορία τους που τελικά αποδείχθηκε δημαγωγική και τόσο γελοία ώστε να διαβεβαιώνουν περί της μη λήψης "μέτρων" και να τα λαμβάνουν !!! .
Διαλεγόμαστε πολλά χρόνια και θα έπρεπε να έχεις αντιληφθεί ότι το πολιτικό εργαστήρι στο οποίο μετείχαμε παρήγαγε κορυφαίες πολιτικές και πρακτικές λύσεις για το σήμερα και για το αύριο της χώρας.
Δεν είναι απλώς λόγια λοιπόν, αλλά ουσιαστικές πολιτικές !!!.
Αντίθετα, η κυβέρνηση των φαύλων, των αχρείων και των ανίκανων δεν έχει κάνει το παραμικρό βήμα για την ανάπτυξη του τόπου, παρότι έκατσα και τους έγραψα και την "οικονομία χωρίς χρήμα". Μόνο εξαρτήσεις και απαξίωση δημιουργεί.
Γνωρίζεις επίσης καλά τις προτάσεις μου για το Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ, τις οποίες και δεν τις εφαρμόζουν γιατί δεν είναι ούτε δημοκράτες, ούτε σοσιαλιστές, παρα μόνο μαριονέτες της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Γνωρίζεις επίσης το μετριοπαθές κοινωνικο και πολιτικό μοντέλο μου έναντι των¨"μνημονίων".
Τέλος, απευθύνω κάλεσμα στην περηφάνια αυτού του λαού. Αυτή την περηφάνια που διδάξαμε στους λαούς όλου του κόσμου (βλ. τους Ιρλανδούς).
Δυστυχώς αυτή η κυβέρνηση των άσχετων τομαριστών δεν θα παρέδιδε μόνο τις Θερμοπύλες, αλλά και όλη την ελληνική γη στον οποιοδήποτε Ξέρξη.
Είναι ώρα να ξεμπερδεύουμε με τους άχρηστους πολιτικούς.
Αυτό χρειάζεται τουλάχιστον λίγη εσωτερική σκέψη και λίγη αυτογνωσία.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
????????
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ    Τρι Νοε 23, 2010 11:09 am

Τα περιοριστικά μέτρα που επιβάλλει το «Μνημόνιο» (περικοπές αποδοχών, συντάξεων, επιδομάτων, δώρων εορτών), η ταπεινή μου άποψη είναι ότι συνάδουν με το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, και με τις διεθνείς συμβάσεις.
Οι «αγορές» είπανε τότε πως δεν «δανείζουμε Ελλάδα» και οι υποχρεώσεις έτρεχαν.. Στις 19 Μαΐου έπρεπε να πληρωθούν 9,54 δις ομολογιακό δάνειο και τόκοι και στα δημόσια ταμεία δεν υπήρχε «σάλιο»
Το επόμενο βήμα ήτανε στάση πληρωμών και η αρχή όλων των δεινών για την κρατική υπόσταση και επέκεινα την εδαφική μας ακεραιότητα.
Μπράβο και συγχαρητήρια στις δύο αυτές δικαστικούς λειτουργούς την Μαίρη Σαρπ και την Σπυριδούλα Χρυσικοπούλου που με τις εισηγήσεις τους, τάχθηκαν υπέρ της συνταγματικότητας των διατάξεων του «Μνημονίου».
Οι εισηγήσεις αυτές συνάδουν με το Εθνικό συμφέρον της Χώρας.
Όσο για την υποκειμενική σου άποψη περί της χειρότερης γενιάς που γνώρισε τούτος εδώ ο τόπος και αναφέρεσαι στη δική μου γενιά, αυτό είναι παράδοξο, αλλοπρόσαλλο και τρόπον τινά ανιστόρητο και καταδολιευτικό.
Είναι παγκοίνως γνωστό ότι η επόμενη γενιά είναι πάντοτε φυσική συνέχεια της προηγούμενης.
Και η νεότερη είναι οπωσδήποτε καλύτερη της προγενέστερης.
Αυτό είναι νομοτελειακό και έρχεται πάντα σαν φυσική συνέπεια, σύμφωνα με την εξελικτική συνέχεια της ζωής….
Δηλαδή τι, θα σου άρεσε να ακούσεις αύριο ότι η γενιά σου ήτανε η απεχθέστερη γενιά που την χαρακτήρισαν τα άπληστα και κοινωνικά αδιάφορα golden boys, που έσυραν το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα στην ύφεση και την καταστροφή;
Μείνε στις απόψεις σου και εγώ στις δικές μου…
Τώρα όσο για την "οικονομία χωρίς χρήμα", μου είναι εντελώς αδύνατο να το αντιληφθώ και να πάρω θέση…

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
DimKaramitsas

avatar


ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ    Τρι Νοε 23, 2010 3:31 pm

Οι "μνημονοκόλακες" είναι πολύ εκνευρισμένοι, απόλυτοι και καθόλου ταπεινοί ... .
Για την ποινικά κολάσιμη πράξη του Τ3 σε Τ10 και το πάρτυ σορτάκηδων που οδήγησε τα spreads στον πολλαπλασιασμό καμία κουβέντα.
Για τα παραμύθια της Χαλιμάς: "λεφτά υπάρχουν" τσιμουδιά ...
Για την ανικανότητα, την έλλειψη σχεδιασμού πολιτικής, τα πτροκλητικά ψεύδη, την γελοιότητα (δεν θα ληφθούν νέα μέτρα κλπ. ...), την ακροδεξιά νεοφιλελεύθερη πολιτική, την αμερικανοδουλεία, την ευρωεπαιτεία .... ούτε κουβέντα.
Εθνικό συμφέρον το να δανείζεσαι τα λεφτά σου με τοκογλυφικούς τόκους.
Εθνικό συμφέρον τα 80 δις που έχουν φάει οι τράπεζες.
Αξιες κρίνεις τις κ.κ. εισηγήτριες, προάσπισαν το εθνικό συμφέρον ... αυτό δεν είναι βεβαίως νομική κρίση, αλλά πολιτική ... .
Αυριο που θα αρχίσουν οι εκτελέσεις με σφαίρες, πάλι χάριν του εθνικού συμφέροντος θα ομιλείς ;
Οσο για τις γενιές ... είμαι η μεθεπόμενη, αυτή η ατίθαση που τα κέντρα εξουσίας θέλουν να υπερπηδήσουν ... .
Να δέχεσαι τα λάθη και να μην είσαι φανατικός.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Perkos G




ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ    Τρι Δεκ 14, 2010 10:06 pm

Οι «μνημονιοκόλακες» θάπρεπε νάναι ταπεινοί και να μην προκαλούν τόσο πολύ. Όμως σαν φοβικά όντα που σκέπτονται και ενεργούν μόνο για την πάρτη τους ,αναγκάζονται να βγούν στην επίθεση. Κι όλα αυτά γίνονται για να υπερασπισθούν μια πολιτική στο βωμό της δήθεν επιβίωσης τους , προβάλλοντας επιχειρήματα ότι δεν θα μπορούσαμε σαν χώρα να τα βγάλουμε πέρα, ότι δεν θα πληρώνονταν οι συντάξεις ,ότι έπρεπε να αποπληρώσουμε παλιές δόσεις δανείων, ότι θα πτωχεύαμε (άλλη φοβερή λέξη πανικού κι ετούτη) κι ότι τώρα η χώρα με τη διεθνή επιτήρηση είναι στον αφρό.

Δεν θα υπεισέλθω στην νομική πλευρά του θέματος όπως το ανάρτησε πολύ σωστά ο Δημήτρης. Θα αρκεσθώ μόνο να πώ ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κάποια στιγμή πρέπει και οι δικαστές να αρθούν στο ύψος των πραγματικών περιστάσεων.

Τους πολιτικούς που μας έφτασαν σήμερα στη νέα Απριλιανή (οικονομική αυτή τη φορά) χούντα της τρόικας , εξακολουθούμε με ο,τι κι αν λέμε να τους στηρίζουμε. Σήμερα με το μνημόνιο έχουμε μπεί σε ένα βαθύ και χωρίς φώς τούνελ που δεν πρόκειται να βγούμε ΠΟΤΕ.

Με το ξεπούλημα και την άνευ όρων παράδοση της Ελλάδας στους δανειστές μας , με το άνοιγμα της Κερκόπορτας από τους προδότες του «σοσιαλιστικού» ΠΑ.ΣΟ.Κ. , εχει συντελεσθεί το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας. Με τα υποκριτικά και κροκοδείλια δάκρυα τους ξεπούλησαν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, κατάργησαν σε μια νύχτα ο,τιδήποτε κερδήθηκε με αίμα και αγώνες τόσες και τόσες δεκαετίες. Ξαναγυρίσαμε σε παλιές εποχές για να δουλεύουμε για ένα κομμάτι ψωμί και να βλέπουμε την πατρίδα μας παραδομένη στους δυνάστες μας.

Φοβούμαστε την ελεγχόμενη πτώχευση , πανηγυρίζουμε για την επιμήκυνση των πληρωμών μας, με κούρεμα η χωρίς της αναδιάρθρωσης των χρεών μας, αλλά αυτή έχει ηδη συντελεστεί αφού γίνεται με όρους αγοράς , υπο διεθνή επιτήρηση προκειμένου να περιοριστούν οι επιπτώσεις της (στο εξωτερικό εννοείται).
Τόκανε και η Ουρουγουάη το 2003 και σήμερα το 60% του πληθυσμού της ζεί κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Ας μας τα πεί καλύτερα κάποιος τριτος

"Όπως και να ‘χει το βασικό πρόβλημα παραμένει. Τι θα σημάνει μια αναδιάρθρωση του χρέους για την Ελλάδα και τον λαό της; Μήπως θα ελαφρύνει τα βάρη από την εξυπηρέτηση του χρέους; Όχι, σε καμμιά περίπτωση. Αντίθετα θα θεσμοθετήσει επίσημα την υποδούλωση της χώρας στους δανειστές της, μέσα από την εφαρμογή ρητρών που θα εσωτερικεύουν τους όρους της δανειακής σύμβασης σε κάθε ειδική έκδοση αναδιαρθρωμένων ομολόγων. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πολύ απλά ότι σε κάθε έκδοση νέου ομολόγου θα περιλαμβάνονται ρήτρες και όροι που θα εξασφαλίζουν το κάτοχό του έναντι κάθε μελλοντικής αθέτησης πληρωμής. Έτσι το πιθανότερο είναι τα νέα ομόλογα να εκδίδονται στη βάση του αγγλικού ή άλλου δικαίου και όχι του ελληνικού, να περιλαμβάνουν εμπράγματες εγγυήσεις και προβλέψεις πρόσθετων αποζημιώσεων σε βάρος κάθε έννοιας εθνικής αξιοπρέπειας και να τελούν επίσημα υπό την δικαιοδοσία των οργάνων της ευρωζώνης. Εξ ου και η πρόσφατη δήλωση του Ζαν Κλοντ Γιουγκέρ για την ανάγκη έκδοσης ευρωομολόγου.
Οι συνέπειες της αναδιάρθρωσης

Με λίγα λόγια η αιματηρή λιτότητα και ότι επακολουθεί με όρους γενικευμένου ξεπουλήματος, δεν πρόκειται ουσιαστικά να επηρεαστεί ακόμη κι αν μειωθεί το δημόσιο χρέος κατά 50%. Ίσα-ίσα αποτελεί προαπαίτηση της αναδιάρθρωσης. Κι αυτό γιατί πολύ απλά πρέπει να βρεθούν τα αναγκαία πρωτογενή πλεονάσματα για να συνεχιστεί η εξυπηρέτηση ακόμη και του «κουρεμένου» χρέους. Κι επειδή η οικονομία στην κατάσταση που βρίσκεται δεν είναι σε θέση να παράγει πραγματικά πλεονάσματα, γι’ αυτό και επιβάλλεται η αιματηρή λιτότητα, οι δραστικές περικοπές, το ξεπούλημα, προκειμένου να πληρωθεί το χρέος από το υστέρημα των λαϊκών στρωμάτων και της κοινωνίας συνολικά.

Πόσο πρέπει να κατέβει η συνολική εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους ώστε να πάψει αφενός η λιτότητα και αφετέρου να σπάσει ο κύκλος του νέου δανεισμού; Κανείς δεν έχει απαντήσει σ’ αυτό το ερώτημα απ’ όσους μιλάνε για αναδιάρθρωση του χρέους με «κούρεμα», ή για διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι η ελληνική οικονομία πετύχει ρυθμούς ανόδου ανάλογους της προηγούμενης δεκαετίας και επιπλέον δημιουργήσει με κάποιον μαγικό τρόπο ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα της τάξης του 4% του ΑΕΠ ετήσια, αυτό επαρκεί για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους μειωμένου κατά 80%! Κάτι βέβαια που αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας με βάση τα συμφέροντα των δανειστών, της ευρωζώνης και του ευρώ.
Όμως, σ’ αυτό βρίσκεται η ουσία. Όταν μιλάει κανείς για αναδιάρθρωση χρέους ή διαγραφή μέρους του, θα πρέπει να διευκρινίσει από ποια σκοπιά το κάνει. Με γνώμονα να μην θίξει τα συμφέροντα των δανειστών ή με βάση τα αληθινά συμφέροντα της χώρας και του λαού της; Μπορεί στ’ αλήθεια μια οικονομία με τους πόρους της ήδη κατασπαταλημένους και λεηλατημένους να προχωρήσει γρήγορα σε παραγωγική ανασυγκρότηση, η οποία απαιτεί πολλαπλάσιες επενδύσεις και δαπάνες από το δημόσιο, έχοντας ταυτόχρονα να έστω ένα «κουρεμένο» δημόσιο χρέος; Τα δεδομένα λένε όχι. Τουλάχιστον για μια δεκαετία η ελληνική οικονομία, αφού πρώτα ξεφύγει από το δόκανο του ευρώ, θα χρειαστεί ότι έχει και δεν έχει από άποψη διαθέσιμων πόρων προκειμένου να πετύχει την παραγωγική της ανασυγκρότηση. Όχι μόνο δεν της περισσεύει τίποτε, αλλά θα χρειαστεί πρόσθετους πόρους από το εξωτερικό για να εξασφαλίσει τεχνογνωσία, τεχνολογία και εφαρμογές για μια σύγχρονη ανάπτυξη της δικής της παραγωγής.
Τότε γιατί η κυβέρνηση επέλεξε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του χρέους, θυσιάζοντας το υστέρημα του λαού και της χώρας; Η απάντηση είναι προφανής. Αν ήθελε, αν δεν ήταν τόσο καταφανώς υπόδουλη σε ολιγαρχικά συμφέροντα θα μπορούσε κάλλιστα να επικαλεστεί «κατάσταση ανάγκης» και να σταματήσει, τουλάχιστον για ένα διάστημα, να πληρώνει τα χρέη της. Η έννοια «κατάσταση ανάγκης» (state of necessity) είναι μια διεθνώς αναγνωρισμένη νομικοπολιτική δικλείδα την οποία ένα κράτος μπορεί να επικαλεστεί για να μην εκπληρώσει τις υποχρεώσεις προς τους δανειστές του. Κι αυτό έχει γίνει πάρα πολλές φορές στο παρελθόν. Πότε μπορεί να επικαλεστεί ένα κράτος «κατάσταση ανάγκης»; Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο όταν ένα κράτος κινδυνεύει από χρεωκοπία και καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην εσωτερική του ομαλότητα και ασφάλεια του λαού του αφενός και αφετέρου την πληρωμή των χρεών του. Σύμφωνα με την Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ, «ένα κράτος δεν μπορεί να αναγκαστεί να κλείσει τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα δικαστήριά του, να εγκαταλείψει τις δημόσιες υπηρεσίες του επιφέροντας το χάος και την αναρχία στην κοινωνία, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει τα χρήματα να πληρώσει τους ξένους ή ντόπιους δανειστές του.» (1613η Συνάντηση, 17 Ιουνίου 1980)
Την αρχή αυτή αναγνώρισε σχετικά πρόσφατα και το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας όταν κλίθηκε να αποφανθεί εναντίον της άρνησης της Αργεντινής το 2003 να πληρώσει ορισμένους δανειστές της, προκειμένου να διαφυλάξει το επίπεδο διαβίωσης και παροχών του κράτους προς το λαό της. Με απόφασή του στις 8 Μαΐου 2007, το Bundesverfassungsgericht αποδέχτηκε τον ισχυρισμό της Αργεντινής, αλλά μόνο σε βάρος δανειστών που είναι κράτη. Η απόφαση αυτή, πέρα από όλα τ’ άλλα, αποτελεί ένα ισχυρό νομικοπολιτικό επιχείρημα για τον ελληνικό λαό ώστε να αρνηθεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη δανειακή σύμβαση. Αρκεί να βρει τη δύναμη να επιβάλει το συμφέρον του και μην υποταχθεί στη μοίρα που άλλοι έχουν προδιαγράψει γι’ αυτόν.
"
(Δημ. Καζάκης –οικονομολόγος)

Εχουμε λοιπόν ως λαός πτωχεύσει ανεπανόρθωτα , έχουμε μπει στο γύψο της ευρωπαικής χούντας για να μας έρχεται ο Στρός Κάν «γιατί τον καλέσαμε να μας βγάλει από το αδιέξοδο» η ο Ολι Ρέν να μας ειρωνεύεται η ο τυχάρπαστος δολλαριάνθρωπος Ρουμπινί κι εμείς ακόμη δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι πιά έχουμε ξεπουληθεί και ότι πρέπει να ξυπνήσουμε.

ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΑΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΜΠΟΓΑΛΑΚΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΥΠΑΤΟ ΑΞΙΩΜΑ ΘΕΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΓΙΑΥΤΟ ΑΛΛΩΣΤΕ ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΙ?
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ, ΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΥΣΤΑΤΗ ΣΤΙΓΜΗ



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Perkos G




ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ    Πεμ Δεκ 16, 2010 9:28 pm

Απο τον μεγάλο Κώστα Καρυωτάκη

" Στο Άγαλμα της Eλευθερίας που φωτίζει τον κόσμο "

Λευτεριά, Λευτεριά, σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου. Tο φως σου,
χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου.
Πεταλούδες χρυσές οι Aμερικάνοι,
λογαριάζουν πόσα δολάρια κάνει
σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου.

Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουν
έμποροι και κονσόρτσια κι εβραίοι.
Eίναι πολλά του αιώνος μας τα χρέη,
πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν
οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν
με το πορτραίτο του Dorian Gray.

Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε,
μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι,
όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη
σαν έπαθλο του αγώνος, και μοχθούνε,
και τη ζωή τους εξακολουθούνε,
νεκροί που η καθιέρωσις τους λείπει
-----
"Η πεδιάς και το νεκροταφείον"

Έχει πια δύσει ο ήλιος του χειμώνα,
και γρήγορα, σα θέατρο, σκοτεινιάζει,
ή σα να πέφτει πέπλο σε μια εικόνα.

Aλλο δε βρίσκει ο άνεμος, ταράζει
μόνο τ' αγκάθια στην πεδιάδα όλη,
μόνο κάποιο χαρτί σ' όλη τη φύση.

Μα το χαριτωμένο περιβόλι
αίμα και δάκρυα το' χουνε ποτίσει.
Αδιάκοπα τα δέντρα ξεκινούνε,
κι οι πέτρινοι σταυροί σκίζουν σα χέρια
τον ουρανό που σύννεφα περνούνε,
τον ουρανό που είναι χωρίς αστέρια.

(Ωραίο, φρικτό και απέριττο τοπίον!
Ελαιογραφία μεγάλου διδασκάλου.
Αλλά του λείπει μια σειρά ερειπίων
κι η επίσημος αγχόνη του Παγκάλου.)

Κ. Καρυωτάκης
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ :: ΠΟΛΙΤΙΚΗ :: ΠΟΛΙΤΙΚΗ-
Μετάβαση σε: